Styczność (ang. contiguity)
Jednoczesne lub bardzo bliskie w czasie wystąpienia dwóch zjawisk, które może prowadzić do wytworzenia się związku między zdarzeniami, ale nie zawsze ma to miejsce. Styczność jest warunkiem ważnym, ale nie wystarczającym, by doszło do powstania odruchu warunkowego lub do utrwalenia (wytłumienia) reakcji sprawczej.