Warunkowanie instrumentalne (ang. instrumental conditioning)
W zasadzie synonim warunkowania sprawczego, z tą różnicą, że w warunkowaniu instrumentalnym ważną rolę odgrywają bodźce różnicujące a wzmocnienie jest interpretowane jako czynnik nasilający związek między bodźcem różnicującym a reakcją instrumentalną. W tym rozumieniu zachowanie pojawia się jako odpowiedź na bodziec środowiskowy stając się instrumentem do osiągnięcia jakiegoś rezultatu. W warunkowaniu instrumentalnym większą wagę przywiązuje się do tworzenia nowych reakcji.
W warunkowaniu sprawczym uznaje się, że wzmocnienie łączy się bezpośrednio z zachowaniem, od którego zależy oraz przywiązuje się większą wagę do modyfikowania tempa już istniejącego zachowania lub jego częstości niż do tworzenia nowych reakcji.