Awersyjne przeciwwarunkowanie (ang. aversive counterconditioning)
Interwencja polegająca na skojarzeniu na drodze warunkowania klasycznego bodźca wywołującego przyjemne doznania, choć szkodliwego z punktu widzenia dobra danej osoby lub społeczeństwa (np. alkohol, narkotyki), z pierwotnym bodźcem awersyjnym (np. środek wywołujący wymioty). Awersyjne przeciwwarunkowanie stosowane jest np. w leczeniu alkoholizmu (umieszczony podskórnie lek esperal) i innych uzależnień, a także w terapii niepożądanych nawyków, na przykład obgryzania paznokci (smarowanie paznokci substancją o nieprzyjemnym smaku).
Porównaj: systematyczne odwrażliwianie.