Terapia in vivo (ang. in-vivo therapy)
Zestaw metod terapii behawioralnej zaliczanych do terapii ekspozycyjnych. W tym rodzaju interwencji terapia odbywa się w miejscu, gdzie występuje problem, poprzez bezpośrednią konfrontację z przedmiotem terapii (np. zatapianie). W przypadku osoby, która odczuwa lęk jazdą windą, terapia odbywa się w windzie.
Przeciwieństwem terapii in vivo są terapie oparte na ekspozycji wyobrażeniowej (np. systematyczne odwrażliwianie lub terapia implozywna), podczas których klient wyobraża sobie swój udział w sytuacji problemowej.