Terapia ekspozycyjna (ang. exposure therapy)
Rodzaj terapii behawioralnej wykorzystującej warunkowanie klasyczne. Polega na wystawianiu klienta na kontakt z bodźcem lub sytuacją lękotwórczą przy równoczesnym braku możliwości uniknięcia kontaktu ze źródłem lęku, co w efekcie zazwyczaj prowadzi do obniżenia poziomu lęku.
Terapie ekspozycyjne dzielone są na:
- ekspozycje wyobrażeniowe – kontakt ze źródłem lęku ma miejsce w wyobraźni klienta lub w rzeczywistości wirtualnej (np. systematyczne odwrażliwianie, terapia implozywna),
- terapie in vivo – kontakt ze źródłem lęku ma miejsce tam, gdzie występuje problem (np. zatapianie).